Wsiadl na konia i pojechal, a potem szedl i szedl
w jedna i w druga strone, az postanowil osiedlic sie tutaj.
I tu wychowalismy Franka i Tommy'ego.
- A gdzie jest pani dom? - W Nowym Jorku.
Urodzilam sie w Londynie,
wychowywalam sie wszedzie. Ojciec byl dyplomata.
- Wciaz sie przenosilismy. - Bardzo wazna osoba.
Byl cudownym czlowiekiem.
Zmarl, kiedy mialam 12 lat.
Nie mam swojego wlasnego miejsca, takiego jak to.
Czasem bardziej chodzi o to, co masz w duszy,
niz o otoczenie.
Rodzina z tradycjami.
O tak.
- Wciaz nazywa go Tommym. - Zawsze byl jej ulubiencem.
Uwielbia opowiadac
o tym, jak uciekl, majac dwa latka.
Znalezli go spiacego w stajni miedzy kopytami
ogromnego ogiera.
Upieral sie, ze kon go pilnowal.
Czemu wciaz nosisz ten kapelusz?
Bo pasuje na moja glowe.
Chcesz przymierzyc?
Co mam zrobic? Co?
Dobrze, jeszcze raz. Siadziesz mi na kolanach?
Patrz uwaznie.
Wystaw palec.
Petla zalozona.
Jedyny sposób, by ja zdjac, to rozsunac dlonie.
Patrzcie. Patrzysz?
Patrzcie uwaznie.
Znowu! Jeszcze raz!
Drugi raz mnie nie nabierzecie. Leccie do mamy.
Co?
Nie potrafi pani siedziec w bezruchu?
W Nowym Jorku to bardzo ryzykowne.
Czemu mam wrazenie, ze pan ze mnie kpi?
Nie wiem.
Nie, powinien pan zaprzeczyc.
Mówi pani za obydwu rozmówców.
Wiekszosc kobiet musi, panie Booker.
Prosze mi mówic "Tom".
Moze troche kpie.
Nie korzystasz z okazji, by sie odprezyc?
To piekna okolica.
Moglabym tu miec
domek letniskowy. Ale caly rok...?
Nie brak ci swiata?
Ajest za czym tesknic?
Jesli nie mieszkales w miescie, gdzie sa muzea,
kina, restauracje,
muzyka... trudno mi to wyjasnic.
A Chicago sie liczy?
Mieszkales tam?
Tam poznalem zone.
Poslubiles w Chicago kobiete?
Tak, kobiete.
Nie, przepraszam, ja nie...
Studiowalem inzynierie,
ona uczyla sie gry na wiolonczeli.
Raz grala koncert Dvoraka. W zyciu nie slyszalem
piekniejszej muzyki.
Wiec... kto tu z kogo kpi?
Jogging?
To nie jogging, to bieg.
Cale szczescie. Tutejsze misie napadaja
na amatorów joggingu.
Dobrze sie spi w domku?
Nigdzie dobrze nie sypiam, ale domek jest mily.
Ja i zwierzeta.
Jest mlody. Dlon ciut nizej.
Niech powacha.
Jest piekny.
Czemu juz nie jezdzisz?
Grace mówila, ze jezdzilas.
Tak mówila?
Sama nie wiem...
Z braku czasu.
A mówili, ze jest wiosna.
Milego dnia.
Nawzajem.
Przejedz sie ze mna.
Umiesz prowadzic?
- Nie. - Nigdy nie jest za wczesnie.
Wsiadaj.
Nie moge.
Nie bede caly dzien czekal.
Wlacz silnik.
Tym?
Z prawej gaz, z lewej hamulec.
Chyba nie dam rady...
- z moja noga. - Przekonaj sie. Wrzuc D.
A teraz gaz.
Potrafisz.
A teraz z wyczuciem. Jeszcze raz.
Ladnie.
A teraz skrecisz w lewo.
Jedz prosto. Nic latwiejszego.
Ja sie zdrzemne. Jedz, az do konca drogi.
- Chyba nie potrafie. - Potrafisz. Jedziesz.
Skad masz Pielgrzyma?
Pochodzi z Kentucky. Pojechalysmy tam z mama.
To musialo byc wyjatkowe.
Boisz sie czegos...
Tomie Booker?
Zestarzec sie.
Byc nieprzydatnym.
Grace...
Opowiedz o wypadku.
Mam pewien problem. Kiedy pracuje nad koniem,
chce znac jego przeszlosc. Zwykle kon sam mi to zdradza.
Ale bywa tak skolowany, ze potrzebuje pomocy.
Moze nie chcesz o tym mówic. Jesli tak, zrozumiem.
Ale jesli mam wybadac, co sie dzieje w jego lbie,
byloby mi latwiej,
gdybym wiedzial, co sie wtedy stalo.
Nie dzis.
Kiedy zechcesz.
Sama zdecydujesz.
Odpowiadam: Nie.
Nie znasz pytania. Pomoglabys mi.
Dosiadamy mlodszych koni, Rimrock czuje sie zaniedbany.
Biedaczek.
Bylby wdzieczny. I bylby dla ciebie mily.
To za telefon?
Nie. To cos ekstra.
- To dla ciebie. - Juz mam.
Widzialem.
Mam za dlugie strzemiona.
Nieprawda. Rozluznij sie.
Wyszlam z wprawy, ale poradze sobie.
Wiec przestane gadac.
Nie w tym rzecz. Nie jezdzilam w takim siodle.
On o tym nie wie. Jedz.
Ladnie siedzisz. Dobrze ci idzie.
Przyjemnie?
- Szybciej? - Tak!
Popusc wodze. Daj mu troche swobody.
W porzadku?
No to juz!
Zazdroszcze twojej mamie.
Naprawde.
To wspaniale,
byc w jej wieku, znalezc sie w punkcie,
w którym nie ma niepewnosci.
Nie trzeba dokonywac niemozliwych wyborów.
A dawne troski i pomylki sa równie cenne...
i równie bliskie, jak sluszne decyzje...
Co za wielka ulga...
Spokój wewnetrzny.
To wcale nie przychodzi z wiekiem.
Trzeba swoje przezyc.
- Czujesz taki spokój? - Nie zawsze, ale czasami.
Kiedy?
Budzac sie tu rano, wiedzac, co mam robic,
czujac, ze jestem w domu.
Ja budze sie co rano i nic nie wiem.
Czy mialam prawo zabierac ja z domu, od ojca,
od kolezanek?
Im bardziej cos sklejam, tym bardziej sie rozpada.
Mów: Trudno.
Nie potrafie.
Czemu?
Powinnam tu przyjezdzac?
Nie umiem odpowiedziec.
Dowiem sie.
Jesli to blad, Grace da mi to do zrozumienia.
Ma silny charakter. Wiem, po kim.
Dzieki za wszystko. Za udostepnienie domku.
I tak byl nieprzydatny.
Jaka byla twoja zona?
Miala rudawe wlosy.
Prawie rude. Zaleznie od swiatla.
Zielone oczy.
A kiedy grala... to koniec.
Cos mnie przeszywalo.
Nigdy nie slyszalem, zeby ktos tak gral.
Ajak wtedy patrzyla...
Raz spojrzala tak na mnie. I wpadlem.
Oboje wpadlismy.
Wiedzialem, ze nie chce byc zona ranczera.
Ale myslalem, ze bedzie uczyc muzyki w miescie.
Nasze dzieci bawilyby sie z dziecmi Franka.
Ale...
nie byla tu szczesliwa. Za duzo przestrzeni, mówila.
- Nie mogles zostac w Chicago? - Za malo przestrzeni.
To nie bylo nam pisane.
Skad miales te pewnosc?
Latwo zdobyc pewnosc, trudniej sie przyznac.
Teraz to sie teraz wydaje oczywiste.
"Nie pasowalismy do siebie".
Nie myslalem o tym. Po prostu ja kochalem.
Przyjazd tutaj wymagal wielkiej odwagi.
Podnies noge.
Czesc, Joe.
Dasz mi sie przejechac?
- Pytalas Toma? - Jasne.
Nie wiem. Tom sie zgodzil?
Pomozesz mi?
Jestes pewna?
Spokojnie. Trzymam.
Juz! Juz.
Dam rade.
Tutaj?
Jestes cala?
Nikomu ani slowa!
Bylo za duzo widelców, wiec...
- Slicznie wygladasz. - Dzieki.
Ktos chce sie czegos napic?
Pomoge twojej mamie.
Wszystko gra?
Nie, niezupelnie.
Tak dawno tego nie robilam. I nie kupilam parmezanu.
To niewybredni klienci. Moge pomóc?
Nie rób sobie klopotu.
To nie klopot.
Wiec mozesz wniesc makaron.
- Nie zapielas guziczka. - Dziekuje.
Poprosze o dokladke.
Oczywiscie.
Dasz mi przepis na sos?
Jest ze sloika.
Cos takiego?
Kiedys tez kupilam.
Ale duzo gorszy. Prawda?
Trzeba wiedziec, jaka wybrac marke.
Podasz mi nazwe.
Podarowalas mi wolny wieczór.
Sliski temat.
Diane chcialaby uciec...
- Do Grecji? - Do Maroka.
Kobiety w maskach, wszyscy w dlugich szatach.
Przydalby sie urlop.
Jedziemy do Branson na slub.
- Branson to nie Maroko. - Mam tam rodzine.
Nic mi nie wiadomo o krewnych w Maroku.
Spokój!
Popisujesz sie przed nia.
A przez kogo spadla z konia?
Widzialem! Próbowala dosiasc Gonzo.
Jezdzilas konno?
Wybacz. Poloze ich spac. Powiedzcie: Dobranoc.
Kolacja byla pyszna.
Podziekuj.
- Grace próbowala jezdzic? - Niech sama pani powie.
Jesli zrobilem cos zlego, przepraszam.
Nie pozwól, by cie odepchnela.
Wszystko dobrze?
- Próbowalas znów jezdzic? - Tak.
Jestem uleczona?
Nikt cie nie leczy.
To wspaniale, ze znowu jezdzisz.
- I sadze, ze wiem... - Tak, wiesz wszystko.
Przestan. Czemu nie chcesz porozmawiac? Skad ta zlosc?
W niczym nie mam racji.
Teraz znasz to uczucie.
- Wiem, bywam wymagajaca... - Wlasnie!
Wybacz.
Robie to po to...
By byc idealna matka idealu!
To niesprawiedliwe!
Jestem wymagajaca dla twojego dobra,
zebys znala swoje miejsce w zyciu!
Swietnie ci idzie.
Kto mnie taka zechce?
Nikt!
Moze tego nie okazuje, ale rozumiem, co czujesz.
Kiedy bylam w twoim wieku, umarl mi tata.
Myslalam, ze zostalam calkiem sama.
Ale mam ciebie.
Modlilam sie co noc, zebyscie mieli
jeszcze jedno dziecko,
zebym nie musiala byc taka... wyjatkowa.
Wiem.
To bolesne, stracic najlepsza przyjaciólke
i pogodzic sie z mysla, ze twoje cialo bedzie inne.
Ale ktos zauwazy niezwykla kobiete, jaka sie stajesz,
i zobaczy tylko to, jak mocno cie kocha.
Ja widze tylko to.
Tu system konferencyjny AT&T, pani Annie MacLean?
Panowie Gottschalk i Felton na linii.
Prosze zaczekac.
Jestem gotowa.
Czekalam, az wrócisz.
Jestes glodna?
Judith opowiadala mi o jednym chlopaku...
Nie poznalam jego imienia.
Mialysmy objechac most.
Smialysmy sie z czegos. Nie pamietam, z czego.
Nagle jej kon upadl, stopa uwiezla jej w strzemieniu.
Judith tak sie bala.
A potem... zobaczylam te ciezarówke.
Kierowca trabil, chcial, zebysmy zjechaly.
Próbowalam zlapac lejce
i sciagnac jej konia z szosy...
Ciezarówka wpadla w poslizg...
Nie bylo czasu, by cos zrobic.
Najechala na Judith.
Judith zniknela.
A potem trafila we mnie i w Pielgrzyma.
Pielgrzym stanal deba.
Spadlam.
Ale Judith... Boze, Judith!
Tak mi przykro, Judith!
Nie bede ci wmawial, ze ból zlagodnieje.
Ale nie zrobilas nic zlego.
To samo moglo spotkac mnie, Franka, Joeya.
Nie ma sensu rozmyslac, dlaczego tak sie dzieje.
Znalem chlopaka z rezerwatu Czarnych Stóp.
Pracowal tu. Mial 16 lat. Silny, porzadny chlopak.
Zaprzyjaznilismy sie.
Pewnego dnia skoczyl do jeziora na glówke
prosto na kamien i skrecil kark.
Sparalizowalo go.
Po wypadku czasem go odwiedzalem.
Ale nie bylo go tam.
Jego umysl, dusza, zniknely.
Zostala tylko zlosc.
Zupelnie jakby chlopak, którego znalem,
przeniósl sie gdzie indziej.
Znam to miejsce.
Wiem.
Nie znikaj.
Rób wszystko, by wytrzymac.
Powiem ci jeszcze jedno.
Wiesz, czemu Pielgrzym stanal deba przed ciezarówka?
Tak mocno cie kochal, ze chcial cie obronic.
Tak uwazam.
Pokazac jeszcze raz?
Mozesz sie nie usmiechac?
To niemozliwe. Czuje jak napinasz miesnie...
Milo miec pare dni wolnego.
Tak.
Wiecej niz pare. Juz nie jestem redaktorem.
Pierwszy raz to mówie.
Zwolnili cie?
Nie, to bardziej...
Tak. Zwolnili mnie.
- Nie wygladasz na przybita. - Szok z opóznionym zaplonem.
A moze i nie.
Potrafilabym ich przekonac, albo znalezc inna posade.
Nie jestem pewna, czy tego chce.
Bedziesz sie tym martwic po powrocie do domu.
Od poczatku wiedzialas, ze chcesz tak zyc?
Jestem córka ranczera.
Dobry start, by zostac zona ranczera.
- Frank to dobry czlowiek. - Lepszych nie ma.
Ale nie przecze, ze czasem zal mi tego, czego nie mam.
Moze zobacze Maroko. Prawdopodobnie nie.
Tom po rozwodzie mial duzo dziewczyn?
Nie jestem w tym dobra.
Kluczysz wokól tematu. Mów, w czym rzecz.
Tom tak wiele dla nas znaczy.
Nie szukaj tu tego, czego szukasz.
Nie kaz mu przezywac tego, z czego tak dlugo sie otrzasal.
Tom nie zrobi tego, czego nie zechce.
To dobry czlowiek.
Ma dar. To dar z niebios. Moge przysiac.
Ale to tylko mezczyzna.
Nie moglam...
Musze cos wiedziec.
Na pewno?
Musze wracac.
Tata?
Tato!
Diane. Milo mi. Witamy.
Frank.
- Nasz najstarszy, Joe. - A to jest pan Booker.
Tom.
Milo mi, Tom.
Dziekuje za przygarniecie moich pan.
Juz widze poprawe, jestem wdzieczny.
Zauwazyles? Bez kuli.
- Niewiarygodne. - Pokazemy mu Pielgrzyma?
Jasne.
- Rozpakujesz bagaze. - Pomóc?
Na razie.
Bylem zupelnie zagubiony.
Zapytalem w sklepie o ranczo Bookerów.
Wtedy mily, starszy pan z bandazem na glowie
wskazal mi droge.
Slodki Jezu. To byl Henry Vanoker.
Mogles trafic do Meksyku.
Tata pobladzil raz w Indiach, w górach.
Niechcacy odkryl nowy szlak.
Musieli zrobic nowe mapy.
- Jak trafiles do Indii? - Z Korpusem Pokoju.
Tam poznal mame. Powiedz im,
jak mama szukala Tubaba.
Mama pisala, a tata... zna dalszy ciag.
Pisala do angielskiego pisma. Jakiego?
"Cambridge Monthly".
Pojechala sama do Indii, nikogo tam nie znajac.
Poradzono jej znalezc Tubaba.
Trafila do moich drzwi, z walizka i maszyna...
"Gdzie jest Tubab?". "Tutaj".
"Nazywasz sie Tubab?". "Nie, Robert.
Tubab to bialy czlowiek, tak, to ja".
I tak sie poznalismy.
Moze powinienem spac w stajni?
Jestes uczulony na siano.
Wybacz ten nagly przyjazd, trafilo mi sie wolne, wiec...
Nie musisz przepraszac.
Masz prawo tu przyjechac.
Mialas racje, ze ja tu przywiozlas.
Przezylam wiele chwil niepewnosci.
Pewnie jestes zmeczony.
Tak.
To ten sam kon?
Jeszcze nie koniec.
Jak dlugo to potrwa?
To zalezy od Pielgrzyma.
Tato, chodz zatanczyc. Prosze cie.
- Krótkie macie lato. - Czasem wcale.
Zagnac krowy na dolne czy górne pastwisko?
Na górne.
Pochodzisz z tych stron?
Z okolic.
Zima jest naprawde dluga. Co wtedy robicie?
Trzeba karmic bydlo, w nadziei, ze przezyje.
Wiec teraz tak?
Nie odzywamy sie do siebie?
Mówie do ciebie, odpowiedz.
Nie chce sie w to mieszac.
- Za pózno! - To dobry czlowiek.
Nie przecze. Ale serce nie sluga.
Nie wiesz, czego chcesz.
A ty?
Wiem. I staram sie w tym nie pogubic.
Nie spodziewalem sie znów to przezyc.
Tu jest moje miejsce. Taki jestem. Tego chcesz?
Tak.
Na pewno?
Tak.
Powiesz to rodzinie? Robertowi? Grace?
Gdybys mogla cos w domu zmienic,
zrobilabys to?
To nie jest takie proste.
Jest.
To nie fair.
Tak, to nie fair.
Jutro musisz sie postarac.
Bedzie dobrze. Cierpliwosci.
Tom go przekona.
- Co robisz? - Zastosujemy inna metode.
Ale nie zrobicie mu krzywdy, prawda?
Nie.
To szansa dla Pielgrzyma. I dla ciebie.
Przestan!
Twoja kolej.
Chodz.
Musisz tu podejsc.
- Siadz przy mnie. - Ale...
- nie pozwoli mi... - Popatrz.
Popatrz na niego.
Nic mu nie jest.
Nigdy go nie zawiodlas.
- Nie moge. - Musisz.
Zaufaj mi raz jeszcze.
Co mam zrobic?
Siadz przy mnie.
Zacznij go glaskac po szyi i lbie,
potem po calym ciele.
Wlasnie.
Wlasnie tak. Smialo.
A teraz pokazemy Pielgrzymowi, jak ma ci pomóc wsiadac.
W pewnej chwili przestane byc wam potrzebny.
Wlasnie teraz.
To nie prosba. Przelóz noge przez siodlo.
Teraz pomoge mu wstac.
- Tato. - Wspaniale ci poszlo.
- Czas wracac, co? - Jest tu Tom?
Pojechal do Sheridan po konie. Wczoraj wieczorem.
Kiedy wróci?
Nie wiem.
Pomoge ci zagnac Pielgrzyma do przyczepy.
Kiedy wylatujecie?
O 12:15. Bookerowie chca wyjechac na lotnisko o 9:30.
Chcesz sama wiezc Pielgrzyma?
Znam trase i nie musze spieszyc sie do pracy.
Przyda mi sie nieco samotnosci.
Kiedy wyruszysz?
Zaraz po tobie i Grace.
- Moge cos zaproponowac? - Co?
Nie spiesz sie.
Masz mine, jakby cos sie stalo.
Cos ci powiem.
Patrzac na tego konia czulem, ze doswiadczam tego samego.
Mam dwa wyjscia.
Moge walczyc z rzeczywistoscia
albo ja zaakceptowac.
Widzisz...
zawsze wiedzialem, ze ja cie kocham mocniej.
Nie przeszkadzalo mi to. Czulem sie szczesciarzem,
troche zdziwionym faktem,
ze taka kobieta jak ty chce byc z kims takim jak ja.
Ludzilem sie, ze jesli sie postaram,
jesli bede najlepszym mezem, najlepszym ojcem...
dobrym adwokatem, dla was... jesli to mi sie uda,
przestanie byc wazne, kto kocha mocniej, kto mniej.
Wmawialem sobie, ze wiecej mi nie trzeba.
Ale...
tak naprawde nie wiesz, co do mnie czujesz.
Nie wiesz, czy chcesz dalej byc ze mna.
I tak naprawde...
ze nie chce, bys wracala, póki sie nie dowiesz...
czy jest tak, czy inaczej.
Dzieki, Joe.
Do widzenia, Annie. Powodzenia.
Dziekuje.
Nawzajem.
Wsiadac. Frank, jestesmy gotowi?
- Chyba tak. - Ze tez go nie ma.
Cos go zatrzymalo.
- Zle znosi pozegnania. - Kiedy sie nad tym zastanowic,
z powitaniami tez u niego marnie.
- Kiedy przyjedziesz? - Za pare dni.
Bede tesknic.
- Wiesz, gdzie mnie szukac. - Wszedzie.
Zadzwonie.
Pojedzie w przyczepie, czy pobiegnie obok?
Chcialem byc przy twoim wyjezdzie.
Nie chce cie opuszczac.
Nie chce, zebys mnie opuscila.
Moze jeszcze kilka dni?
A potem?
Czemu do tego doszlo?
Nie zadaje takich pytan. Pokochalem cie wbrew sobie.
To zostanie we mnie na zawsze.
Mozemy ostatni raz pojechac na przejazdzke?
Osiodlam je.
REZYSERIA
SCENARIUSZ
na podstawie powiesci NICHOLASA EVANSA
WYSTAPILI
ZDJECIA
MUZYKA
Ripped by: SkyFury